Yeni Yıl Tatili İçin En Güzel Yerler

Neden Gidilir: Orta Meksika’daki İspanyol kolonilerinin göz bebeği ve kültürel eğlence yeri şehir civarındaki teatral tören alayları, sayısız posadas sahneleri ve havai fişekler, şehrin tam ortasındaki El Jardin meydanında canlı müzik ve dans ile Noel’de heycan vericidir. Her biri Noel’e özgü olan meyvelerden ve brendiden mamül bir cins Meksika turları içkisi olan ponche ya da tatlı rosca de reyes ekmeğinin tadını kaçırmayın.

Trømso, Norveç

Neden Gidilir: Karlı ada şehri Trømso Noel’de kuzey yıldızlarının eşsiz manzaralarını görme (akşam 18:00 ile gece yarısı arasında görmeye çalışın) ve Kuzey Kutbuna gittiğinizi anlatabilme şansını – ya da en azından Kuzey Kutup Dairesine – sunar. Artı köpeklerin çektiği kızaklar, muhteşem yiyecekler ve dağın zirvesine giden bir teleferik. İşte “gün” yalnızca alacakaranlık mavisinden oluşan birkaç saatten ibaret.

Chicago

Neden Gidilir: Rüzgarlı Şehir hareketli İhtişamlı Yol boyunca binlerce Noel ışıkları; ateşinizi yükseltmek için bira ve sosis gibi yiyecekler ile dev bir açık hava Alman el sanatları pazarı Christkindlmarket; kule gibi yükselen el yapımı bir Noel ağacı ve Noel temalı bir eğlence parkı ve kapalı buz pateni pistine sahip Deniz Kuvvetleri Rıhtımının Kış Festivali ile Noel zamanlarının neşesini geniş bir şekilde kucaklar.

Viyana

Neden Gidilir: Eski moda bir sıcaklık Noel’de Viyana’yı sararak en iyi biçimde geceleri ziyaret edilen üç açık hava Christkindlmarkt ve parıldayan dekorlarla imparatorluk mimarisinin sert kenarlarını yumuşatır. Satıcılar el yapımı eşyalar ve süsler satarken ziyaretçiler ellerindeki yiyecekler ve bir kadeh baharatlı sıcak şarap ya da glühwein ile alışveriş çantalarını doldururlar. Ve Viyana turları Erkek Çocuklar Korosu Pazar günleri saat 09:15’de bedava konserler verir.

Quebec Şehri

Neden Gidilir: Aydınlatılmış parke taşlı caddeler, 16. ve 17. yüzyıldan kalma taş evler ve çok ama çok miktarda kar Quebec’in 400 yaşındaki duvarlarla çevrili şehrini Noel’in geçirilebileceği Avrupa turları ben tatil zeri atmosfere sahip bir yer haline getirir. Quebec’in eğlencesi ve harika yiyecekleri herşeyden öte kışı sevdiğinizi size hatırlatabilir.

Paraty Brezilya

Neden Gidilir: Çok fazla Noel gibi olmasa da, Rio’dan araçla yarım günlük mesafedeki Paraty şaşılacak derecede iyi korunmuş Portekiz koloni mimarisi, canlı bir kültürel doku ve yemyeşil yağmur ormanları ile dünyanın en kusursuz plajlarından bazılarına kolay erişimi ile adeta gizli kalmış bir mücevherdir.

Castleton, İngiltere

Neden Gidilir: Neşeli bir tarzda aydınlatılmış Noel ağaçlarıyla kaplı küçük taşlı bir İngiliz köyü yeterince büyüleyici ise de mağaraların içinde mum ışıklarıyla Noel ilahileri söylemek bu güney kasabasını özel Noel seyahat noktalarının arasına sokmaktadır.

Kaikoura, Yeni Zelanda

Neden Gidilir: Kaikoura yarımadası ren geyiklerine sahip olmayabilir fakat Kaikoura Körfezindeki kaşalotlar, kürklü foklar, esmer yunuslar, karabalinalar ve albatroslar açısından bereketlidir. Ziyaret ettiğinizde yaz mevsimi olacağından tekne ya da kanoyla neredeyse hepsiyle karşılaşabilir ve plajda bazı Noel zamanı ışıkları yakalayabilirsiniz.

Key West, FL

Neden Gidilir: Eğlence ve yüksek sıcaklıklar tipik olarak Key West’in en iyi yönleridir ve Noel’de buna dahildir. Süslenmiş palmiyeler, yorgun tarihi hanlar (turlar Aralık 11, 12, 18, ve 19) ve tarihi kordon boyunca dizili çiçeklerle süslenmiş dört sıra tekneler (“Noel Öncesi Körfez”) yalnızca şehrin cümbüşünü arttırmaktadır.

Taos, NM

Neden Gidilir: Yüksek ve ıssız bir ovada kurulu bu uzak köy kültürel geleneklerinin zengin karışımı nedeniyle özellikle Noel’de büyüleyicidir. Kaçırılmaması gerekenler: luminarias (kağıt fenerler) ile tamamen aydınlatılmış tarihi Ledoux Caddesi; posadas adı verilen Mary ve Joseph’in sığınak aramasını canlandıran törensel sahneler; ve Taos Pueblo’daki ana meydanı kaplayan coşkulu Amerikan Kızılderilileri Noel Arifesi kutlaması. Artı, 18 mil uzaklıktaki Taos Ski Resort’da Noel Günü boyunca kayak yapabilirsiniz

Orient Express için son durak

İSTANBUL - Tarihin gördüğü en lüks uzun yol treni olan Orient Ekspres, ilk olarak 1883 yılında Paris-istanbul arasında seferlere başlamıştı. Savaş zamanaları dışında 126 yıldır raylarda olan ünlü trenin seferleri , 12 Aralık’ta sona erecek.
Orient Ekspres’in seferlerine son verilmesinin nedeni, Avrupa’nın açıklanan yeni yol tarifesinde, batı-doğu doğrultusunda trene yer verilmemesi oldu. Yürürlükteki tarife uyarınca trenin son vagonu 12 Aralık sabahı saat 08.59’da Strasbourg’a ulaştığında, efsanevi yolculuğun 126 yıllık tarihi de sona ermiş olacak.
Paris-İstanbul arasında sefere başalayan sefer, en gelişmiş olduğu dönem Suriye’ye kadar yolcu taşıyordu. Seferlere en büyük Darbe, 1977 yılında İstanbul bölümünün iptali oldu. Bu yıldan sonra Orient ekspres Paris-Bükreş arasında seferlerine devam etti.
2001 yılında ise seferlerin Viyana sonrasındaki bölümler iptal edildi. Güzergahtaki son kesinti de iki yıl önce, Paris-Strasburg kısmının çıkarılması ile oldu. Bundan sonra ünlü ekspres sadece Strasburg-Viyana atrasında sefer düzenledi. Bu seferlerde de yolcular Strasburg’dan Karsruhe’ye geldiklerinde, vagonlar başka bir trenle birleşiyordu.
Orient  Express için son durak

fransa almanya avrupa tatil viyana

Batı Avrupa'da, Fransa turları ile Almanya turları arasında yer alır. Lüksemburg Dükalığı, ya da kısaca Lüksemburg Fransa, Almanya ve Belçika ile komşu, denize kıyısı olmayan, kuzeybatı Avrupa'da bir ülkedir. Lüksemburg Avrupa turları Birliği üyesidir.ref. tatil 15.yüzyılda 4 Alman imparatoru Lüksemburg'dan çıkmıştır.Bunlardan Karl I,Lüksemburg'u 1354!de düklüğe dönüştürmüştür. 1443'te Bourgogne sülalesinin eline geçen ve yüzyıllarca yabancı milletlerin egemenliğinde yaşayan düklük Bourgogne sulalesinden Marié'nin Avusturya imparatoru Maximillan I ile evlenmesi ile Habsburglara geçmiştir.Habsburg'ların bölünmesi ile ailenin İspanyol koluna geçer. 1684'te Fransa kralı 16.Louis tarafından elegeçirilen,ama 1697'de Habsburgların geri aldığı ülke 1794'te yine Fransız işgaline uğramıştır.1815'e kadar Fransız egemenliği altında kalan ülke Viyana turları Kongresi'nde bağımsız bir büyükdüklük olarak Hollanda'ya geçmiştir. 1830 ayaklanmasından sonra Belçika'ya geçmiştir.Fransız İmparatoru Napoléon III'ün elegeçirme girişiminin başarısızlığa uğramasından sonra 1827'de bağımsızlığa kavuşan Lüksemburg Büyükdüklüğü büyük devletlerin himayesi altına alınmış ve 1868'de üstünde birçok değişiklikler yapılmasına rağmen günümüzde de aynı geçerli olan anayasa kullanılmaktadır.O tarihten itibaren yansızlık politikası uygulamasına karşın her iki dünya savaşında da Alman işgalinde kalan Lüksemburg, 1947 martında Belçika ve Hollanda'yla iktisat ve gümrük birliği Benelüks'ü oluşturmuş,1949'da NATO'YA,1957'DE Avrupa Ekonomik Topluluğuna üye olmuştur.

Hırvatistan Viyana avrupa almanya italya tatil turları

Hırvatlar, günümüzde Ukrayna toprakları içinde bulunan Yuğni ve Dinyeper nehirleri arasında kalan Beyaz Hırvatistan'dan 6. yüzyılda göç ederek eski Roma illeri olan Pannonia ve Dalmaçya'ya yerleştiler.
Dalmaçya'ya yerleşen Hırvat kabileleri Prens Trpimir idâresinde birleştiler. Yedinci asırda Katolikliği benimseyen Hırvatlar ile Ortadoks olan komşuları Sırplar arasında sürekli bir mücâdele oldu. Bütün Hırvat topraklarına hâkim olan Kral Tomislav 925 senesinde kendini Hırvatistan turları kralı îlân etti. Tomislav Bulgarlar, Macarlar ve Bizanslılarla savaşmak mecburiyetinde kaldı. Hâkimiyetini Bosna, kıyı şehirlerine ve adalara kadar genişletti. Kral Kreşimir zamanında Hırvatistan Bizans hâkimiyetini kabul etti. Macaristan Kralı I. Ladislas 1091'de Hırvatistan'ın büyük bölümünü ele geçirdi. Son olarak seçilen Hırvat Kralı Petar Svacié, Macarlarla savaşırken 1097'de öldü. Macaristan Kralı Kalman 1102'de Biograd na Morida Hırvatistan kralı olarak taç giydi. Bu târihten îtibâren Macaristan ile olan birlik sekiz yüz yıl devam etti. Bu birlik döneminde kendi meclisi bulunan Hırvatistan'da idâreden ban ismi verilen kralın yerel temsilcisi sorumluydu. Varna (1444) ve İkinci Kosova (1448) muhârebeleri sonunda Osmanlı Devleti, Hırvatistan'ın güney bölümünü hâkimiyeti altına aldı. Mohaç Meydan Savaşında (1526) Macaristan Kralı Lajos mağlup olunca, Hırvat topraklarının büyük bölümü Osmanlı hâkimiyeti altına girdi. On altıncı asrın sonlarına kadar Hırvatistan sancak beyleri tarafından idâre edildi. 1583'te eyalet durumuna getirilerek beylerbeylerinin idâresine verildi.İkinci Viyana turları Kuşatmasının ardından, Osmanlı Devletinin Avrupa turları'da gerilemesinden faydalanan Avusturya, Prens Eugéne komutasındaki orduları ile Hırvatistan topraklarını işgal etti (1697). Karlofça Antlaşmasıyla Besarabya'dan çekilen Osmanlılar, Pasarofça Antlaşmasıyla da Sava Nehrinin güneyinde kalan toprakları kaybettiler. Böylece Hırvatistan'daki Osmanlı hâkimiyeti son bulmuş oldu. Osmanlıların bölgeyi bırakmalarından sonra Hırvat toprakları özellikle Hırvat olmayan soylulara verildi. On sekizinci asrın sonlarına doğru Avusturya'nın mutlakiyetçi idâresi Macar ve Hırvat soyluları birbirine yaklaştırdı. Hırvat Meclisi 1790'da Macar Meclisi menfaatine bâzı yetkilerinden vazgeçti. Napoleon I, 1805'te Hırvat ve Sloven topraklarını İllirya eyâletine kattı isede bu toprakları 1813'te kaybetti. 1822'de eski sınırlarına kavuşan Hırvatistan, Macaristan ile bağlarını yeniden kurdu. Bölge 1849'da Avusturya taht topraklarına katıldı. Hırvatistan 1868'de özerk statülü Macar taht toprağı îlân edilerek Hırvatistan-Slovenya Krallığı adını aldı.Birinci Dünya Savaşının ardından Hırvat Meclisi, 29Ekim 1918'de Avusturya ve Macaristan ile olan bağlarını kopararak bağımsızlığını ve Sırp, Hırvat, Sloven krallığına bağlandığını îlân etti. Bu krallık daha sonra Yugoslavya adını aldı. İkinci Dünya Savaşı sırasında Yugoslavya'nın Almanya turları tarafından işgal edilmesinden bir süre sonra, 10 Nisan 1941'de Zagreb'de bir Bağımsız Hırvatistan Devletinin kurulduğu îlân edildi. Bu devlet italya turları veAlmanya tarafından hemen tanındı. Devlet; Slovenya, Bosna-Hersek ve Dalmaçya'nın bir bölümünü içine alıyordu. Yeni devletin başına getirilen, Ustana adlı Alman yanlısı terör örgütünün lideri Aute Paveliç aşırı zorbalığa ve şiddete dayalı bir diktatörlük rejimi kurdu. Savaş sırasında komünist partizanlar birçok bölgeyi ele geçirdiler. Bu bölgelerde "Ulusal Kurtuluş Konseyi" kurdular. Zagreb'in 1945'te partizanların eline geçmesinden sonra Konsey halk hükümeti hâlini aldı. Daha sonra bir halk cumhuriyeti olarak Yugoslavya ile birleşti.1980'li yılların sonlarında görülen komünist ülkelerdeki demokratikleşme hareketi Hırvatistan'da da etkili oldu. 1989'da Sırbistan ile Hırvatistan ve Slovenya'nın ilişkileri bozuldu. Aynı sene Hırvatistan Komünist Partisi kongresinde çok partili sisteme geçme kararı alındı. Nisan 1990'da yapılan seçimleri Hırvatistan Demokratik Birliği kazandı. Hırvatistan 1991 Temmuzunda bağımsızlığını îlân etti. Bunu eski Yugoslavya'yı meydana getiren Cumhûriyetler tâkib etti. Yugoslav ordusunun desteğini alan Sırp çeteleri Slovenya ve Hırvatistan'a karşı saldırıya geçti. 1992'de Slovenya ve Hırvatistan ile Sırplar arasında barış sağlandı ise de arasıra çatışmalar sürmektedir

balkan edirne iskoçya viyana

Osmanlılar, Balkan turları Yarımadası'na ayak bastıklarında bölgede, kendilerine karşı gelebilecek ne güçlü bir siyasî birlik ne de güçlü bir devlet bulunmaktaydı. O dönem Balkanlar'ın en güçlü devleti olan Sırp İmparatorluğu bile Osmanlıların askerî gücüne dayanamayarak 15. yüzyıl ortalarında çöktü.Osmanlı Türkleri, Trakya'ya ayak bastıktan sonra, 1361'de Edirne turları'yi ve 1363’te de Filibe'yi alarak bölgede ilerlemeye başlaması, aralarında çeşitli dinî, siyasî, askerî vb. sorunlar olan Balkan halklarının (Bulgarlar, Sırplar, Arnavutlar, Bosnalılar, Eflaklılar, Boğdanlılar, Hırvatlar, Slovenler) bu sorunlarını bir kenara bırakıp yaklaşan "Türk" tehlikesine karşı birleşerek savunma ve saldırılar yapmalarına sebep oldu. Bu seferlere, Balkan devletleri dışında zaman zaman, bölgenin hamiliği rolünü üstlenen Macar Krallığı doğrudan İngiltere, Fransa, Almanya, İspanya, İtalya, Lehistan ve iskoçya turları gibi çeşitli Avrupa ülkeleri de bir miktar asker göndererek dolaylı yönden iştirak ettiler.Haçlı Orduları ile Osmanlılar arasında 14. yüzyıl ortalarında Sırpsındığı Savaşı (1364) ile başlayan çatışmalar I. Kosova Savaşı (1389), Niğbolu Savaşı (1396), Varna Savaşı (1444) ve son olarak da II. Kosova Savaşı (1448) ile 15. yüzyıl ortalarına kadar devam etti.II. Kosova Savaşı’nın kaybedilmesi Balkan uluslarının Türklere karşı direnişinin kesin olarak sona ermesine neden oldu. Bölge, bu savaştan 17. yüzyıl sonlarındaki II. Viyana turları Kuşatması’na kadar, diğer dönemlere oranla göreceli de olsa sakin ve huzurlu bir dönem geçirdi. Bunda o dönemki Osmanlı yöneticilerinin bölgeden yalnızca bir miktar vergi almayı yeterli görmesi ve halkın gelenek, görenek, inanç ve ibadet olarak ifade edebileceğimiz yaşam tarzına karışmaması önemli bir yere sahiptir. Ayrıca, bundan önceki yerel yöneticilerin baskı, zulüm, adaletsizlik ve ağır vergileri altında ezilen bölge halkının Osmanlıların buraya getirdiği barış, huzur, adaleti ve oluşturdukları hoşgörü ortamını beğenmeleri ve benimsemeleri, yarımadada 15. yüzyıl ortalarından başlayıp 17. yüzyıl sonlarına kadar devam eden huzur ve sakinliği açıklamakta kullanılabilir.II. Viyana Kuşatması'nda Osmanlı ordusunun uğradığı ağır yenilgi hem Türkler, hem Avrupalılar, hem de Balkan ulusları için önemli bir dönüm noktası oldu. Avrupalılar artık, Türkleri yenilmez korkunç bir güç olarak görmemeye başladılar. Aralarında kutsal bir ittifak kurarak Osmanlılara karşı saldırıya geçtiler. Avrupalı müttefiklerle Türkler arasındaki çok kanlı ve uzun savaşlar (1683-1699), Türklerin 1699 Karlofça Antlaşması'nı imzalayarak pes etmesiyle sona erdi.Karlofça Antlaşması sonrası Osmanlı Devleti’nden kopardığı toprak parçalarıyla Balkanlar'a komşu olan Avusturya ve Doğu Avrupa'da Deli Petro tarafından gerçekleştirilen reformlarla büyük bir güç olarak ortaya çıkan Rusya, 18.yüzyıldan itibaren Balkanlar'daki halkları kendi çıkarları doğrultusunda ve Osmanlı Devleti'ni zayıflatmak amacıyla kışkırtmaya ve ayaklandırmaya başladılar. 18. yüzyılda meydana gelen isyanlar 19. yüzyılda meydana gelen ayaklanmalara nazaran daha küçük çapta ve kısa süreli olmalarına rağmen, 18. yüzyıl isyanlarını, 19. yüzyılda meydana gelecek daha büyük çapta, uzun süreli ve sistematik ayaklanmalara hazırlık niteliğinde görülebilir